XVII.yy’ın ilk yarısında yaşadığı sanılan Ercişli Emrah, Erciş kalesine bağlı bir Karakoyunlu köyü olan Ergans’ta doğmuştur. Erciş kalesinin başı Miroğlu’nun sazcısı Âşık Ahmet’in oğludur. Genç yaşta Miroğlu’nun kızı Selvihan’a âşık olarak sevgilisinin ardından İran ve Azerbaycan’ın batı kesimlerini gezmiş, gördüklerini duru bir Türkçe’yle anlatmıştır.

Türk bilgini. Vanî Mehmed Bey diye de bilinir.Tarihçi Naima’ya göre asıl adı Mehmed ül-Vani’dir. Medrese öğreniminden sonra müderris oldu. Müftülüklerde ve Rodos, Manisa, Selanik, Kütahya, Medine kadılıklarında bulundu. Medine’de öldü. Arapça’dan çevirdiği Vankulu Lûgatı İbrahim Müteferrika’nın kurduğu matbaada basılan ilk yapıt oldu. Dürer Haşiyesi ve Tercih-ül-Beyyinat adlı yapıtları vardır.

Politikacı, yönetici. Van’da doğdu. İlk ve ortaokulu Van’da bitirip, 1928’de Bursa Erkek Lisesi’nden mezun oldu. Mülkiyeye girerek 1931’de diploma aldı. Aynı yıl Bursa Maiyet memurluğunda devlet hizmetine girdi. 1932’de Maliye Müfettiş Yardımcılığına atandı. 1 Ocak 1936’da Dördüncü Sınıf, 14 Temmuz 1939’da Üçüncü Sınıf, 26 Ocak 1940’ta İkinci Sınıf ve 28 Ocak 1943’te Birinci Sınıf Müfettişliğe terfi etti. Askerliğini asteğmen olarak 1 Mayıs 1940-27 Kasım 1941 tarihleri arasında yaptı. Bir yıl süre ile Fransa Maliye Bakanlığı Örgütünde inceleme yapmak üzere Paris’e gönderildi. 1943’te Vasıtalı Vergiler Genel Müdürü oldu. 1946’da Gelirler Genel Müdürlüğüne getirildi. IX. Dönem seçimlerinde Van Milletvekilliğine seçildi, dönem sonunda yasama etkinliğine ara vererek serbest mali müşavirlik yaptı. 1959’da emekliye ayrıldı. XI. Dönemde tekrar Van Milletvekili seçildi. 1961 Kurucu Meclisinde Van İli Temsilcisi olarak bulundu. IX. ve X. İnönü Kabinelerinde, Parlamento dışından, Maliye Bakanı olarak yer aldı. 7 Haziran 1964 - 14 Ekim 1979 tarihleri arasında Cumhuriyet Senatosu Van Üyeliği yaptı. 1968’de CHP’den istifa ederek Güven Partisi kurucuları arasında yer aldı. I. ve II. Erim Hükümetlerinde 26 Mart 1971’den 22 Mayıs 1972 tarihine kadar Milli Savunma Bakanlığı görevinde bulundu. 22 Mayıs1972’de Başbakanlık görevini üstlendi. IV. Demirel Hükümetinde 31 Mart 1975’de tekrar Milli Savunma Bakanlığı görevine getirildi.12 Temmuz 1980’de Cumhurbaşkanınca, Cumhuriyet Senatosu Üyeliğine seçildi. Bu görevi 12 Eylül 1980’de sona erdi. 1983 Genel Seçimlerinde MDP’den bir kez daha Van Milletvekili seçildi. 3 Eylül 1988’de Ankara’da öldü.

Bilim adamı.Erciş’te doğdu. İlkokulu Bitlis’te, ortaokulu Muş’ta, liseyi Erzurum’da okudu. Gazi Eğitim Enstitüsü’nü bitirdi (1946). Enstitüde (1946-1948) ve Ankara Etnoğrafya Müzesi’nde (1948-1952) asistan olarak çalıştı. Bu arada Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi’ndeki öğrenimini sürdürerek, 1951’de bitirdi. 1952’de Türk tarihi asistanlığına atandı, doktor (1954), doçent (1956), profesör (1964) oldu. 1969-1972 arasında Ankara Üniversitesi Dil ve Tarih-Coğrafya Fakültesi dekanlığı yaptı. 1973’te Yakın Çağ Tarihi Ana Bilim Dalı Başkanlığı’na getirildi. 1972-1978 yılları arasında TRT Yönetim Kurulu üyeliğinde bulundu. 1978-1979’da Kültür Bakanlığı Müsteşarlığı yaptı. Türk Tarih Kurumu ve Türk Dil Kurumu üyesi olan Turan, 1977’de Türk Dil Kurumu Başkanlığı’na seçildi. Atatürk Türk Kültür, Dil ve Tarih Yüksek Kurumu kuruluncaya değin bu görevini sürdürdü (1983). Dil Tarih Coğrafya Fakültesi, Tarih Araştırmaları, Türk tarih Kurumu Belleteni, Türk Tarih Kurumu Belgeler, Türk Dili dergilerinde ve İslâm Ansiklopedisi’nde Türk Tarihi ve kültürü üzerine bilim yazıları yayınladı. Başlıca eserleri: Kanuni’nin Oğlu Şehzade Bayezid Olayı (1961), Hassa Mimarları (1963), Atatürk ve Ulusal Dil, (1981), Atatürk’ün Düşünce Yapısı ve Etkileyen Olaylar, Düşünürler ve Kitaplar (1982).

Divan Şairi. Van’da doğdu. Öğrenimini yaptıktan sonra memleketinde dönemin yöneticilerinin yanındaki çalışmalarıyla kendini tanıttı. İstanbul’a gelince, Divan-ı Hümayun Kalemi’nde görev aldı. Muhasebecilik yaptı. Elçilikle İran’a gönderildi. Dönüşünde (1720) baş muhasebeciliğe getirildi. Şiirlerinden başka tarih çalışmalarıyla da tanınan Dürrî Ahmet Efendi’nin en ünlü eseri Raşit Tarihi’nde yayımlanan Sefaretname’sidir.